Ο νέος ΚπολΔ, η επιτάχυνση απονομής δικαιοσύνης και η αποχή των δικηγόρων

H Ελληνική δικαιοσύνη τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον πάσχει λόγω της αργοπορίας στην απονομή της, η οποία καθυστέρηση οδηγεί ακόμα και σε καταστάσεις αρνησιδικίας.  Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να κλονίζεται η περί δικαίου αίσθημα των πολιτών αλλά να λειτουργεί κιόλας ως ανασχετικός παράγοντας της οικονομικής ανάπτυξης.  Ταυτόχρονα οι πολλές καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου πλήττουν βάναυση το διεθνές κύρος της χώρας μας ως κράτος δικαίου. Ο Έλληνας νομοθέτης στην προσπάθεια του για να επιλύσει αυτό το πάντοτε επίκαιρο πρόβλημα της καθυστέρησης απονομής δικαιοσύνης ακολούθησε και πάλι την πάγια τακτική του,  των τελευταίων δεκαετιών : αν δεν μπορείς ή δεν θέλεις να λύσεις το πρόβλημα, άλλαξε τουλάχιστον την εμφάνιση του νόμου. Η λύση που επέλεξε ήταν να αλλάξει ριζικά την εμφάνιση του Κώδικα Πολιτικής Διικονομίας. Ενδεικτικά παρακάτω αναφέρω κάποιες τροποποιήσεις που θα γίνουν και πως αυτές θα επηρεάσουν την καθημερινότητα δικηγόρων αλλά και πολιτών:

– Καταργείται η προφορική μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου, δηλαδή πλέον ο δικαστής δεν θα κρίνει από την προσωπικότητα του μάρτυρα την αξιοπιστία του ίδιου και της κατάθεσης του,  αλλά από ένα έγγραφο (ένορκη βεβαίωση συγκεκριμένα η οποία θα λαμβάνεται ενώπιον συμβολαιογράφου ή γραμματεία δικαστηρίου). Δεν θα έχει δυνατότητα να εξετάσει και να διαπιστώσει  αν αυτά που διαβάζει τα λέει ένας αξιόπιστος μάρτυρας ή ένας αναξιόπιστος μάρτυρας. Το σημαντικότερο δεν θα μπορεί πλέον  να του υποβάλλει ερωτήσεις που θα του δημιουργούνται. Δεν θα μπορεί ο μάρτυρας να εξετάζεται από τον αντίδικο (ο οποίος ούτε και κατά τη διάρκεια λήψεως ένορκης βεβαίωσης μάρτυρα θα έχει δικαίωμα ερωτήσεων).  Αλλαγή υπάρχει και στο άρθρο 400 αφού καταργείται η διάταξη της παρ. 3 που ισχύει σήμερα και επομένως καταργείται η εξαίρεση της εξέτασης ως  μαρτύρων  των προσώπων που μπορεί να έχουν συμφέρον από τη δίκη. Επομένως πλέον μπορούν να εξετασθούν ως μάρτυρες και τα πρόσωπα αυτά.

– Καταργείται η δημοσιότητα των δικών και η ίδια η δίκη. Αν προηγουμένως οι πολίτες είχαν αμφιβολίες περί του τρόπου λήψεως των αποφάσεων τώρα θα κλονίζεται τελείως το περί δικαίου αίσθημα του.

–  Η διάσπαση της αρχής της μιας κατάσχεσης καθιστά πολυδάπανη και δυσχερή την άμυνα του οφειλέτη, δίνοντας στις τράπεζες κυρίαρχο ρόλο στο στάδιο της εκτέλεσης εξαιτίας της οικονομικής ισχύος τους και δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα δήθεν επιλύει.

– Αλλάζει το καθεστώς των πλειστηριασμών. Είναι προφανώς ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση αποτελεί επιταγή της τρόικαςκαι των τραπεζών. Οι πλειστηριασμοί πλέον  θα γίνονται με διαδικασίες εξπρές. Σύμφωνα με το νέο σχέδιο, όλες οι πράξεις κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης θα συγκεντρώνονται σε μια πράξη (ανακοπή) για την άσκηση της οποίας προβλέπονται πλέον μόνο δυο στάδια, ένα πριν και ένα μετά τον πλειστηριασμό.  Επιπλέον προβλέπεται συγκεκριμένος προσδιορισμός του πλειστηριασμού το αργότερο εντός 8 μηνών από την ημέρα της κατάσχεσης  ενώ απλοποιείται και το σύστημα υποβολής προσφορών στον πλειστηριασμό.  Για τις τιμές (όπως έχει ήδη αναφερθεί) των ακινήτων  κατά τον πλειστηριασμό, αυτές θα είναι στα 2/3 της αντικειμενικής αξίας , στο δεύτερο στάδιο θα είναι στο 1/2 και μετά πάμε στο 1/3.  Δεδομέμου ότι έχουμε σήμερα 22/11/2014 και δεν έχει ανοίξει καν συζήτηση ακόμα για κατάθεση και ψήφιση νομοσχεδίου σχετικά με την προστασία της 1ης – κύριας κατοικίας από κατάσχεση & πλειστηριασμό για το 2015 νομίζω έρχονται fast track κατασχέσεις – πλειστηριασμοί ακινήτων, ακόμα δε και της 1ης – κύριας κατοικίας..

– Τα συναινετικά διαζύγια ή και άλλες υποθέσεις όπως αιτήσεις διόρθωσης των πρώτων εγγραφών του κτηματολογίου στην εκουσία δικαιοδοσία  (δηλαδή περιπτώσεις που έπρεπε να καταργηθεί πριν από πολλά χρόνια η προφορική διαδικασία αφού όλα προκύπτουν από έγγραφα) συζητούνται κανονικά στην έδρα !!!!  Κατά τα άλλα το ζητούμενο είναι η επιτάχυνση.  Η κατάργηση της συζήτησης στο ακροατήριο για τακτική διαδικασία σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου του νέου ΚποΛΔ κκρίθηκε αναγκαία από την αρμόδια νομοπαρασκευαστική επιτροπή που ανέλαβε το έργο βελτίωσης του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, καθώς η μακρόχρονη εφαρμογή του ισχύοντος έως σήμερα συστήματος κατέδειξε πως μόνο καθυστερήσεις προκαλούσε και στην ουσία δεν διευκόλυνε τη γρήγορη και ουσιαστική επίλυση των χιλιάδων αστικών διαφορών που φθάνουν κάθε χρόνο στα ελληνικά δικαστήρια.

–  Στην κρίση των δικαστηρίων θα είναι η προσωποκράτηση για ιδιωτικές διαφορές. Αυτό σημαίνει πως το δικαστήριο θα είναι εκείνο που θα κρίνει εάν ο οφειλέτης για αστικά ή εμπορικά χρέη αδυνατεί ή όχι να πληρώσει, προστατεύοντας τους οικονομικά αδύνατους από τη φυλακή.  Το μέτρο παραμένει μόνο σε ισχύ για εκείνους που, ενώ διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα ικανοποίησης του αντιδίκου τους, δεν το κάνουν εσκεμμένα, αποκρύπτοντας τα οικονομικά μέσα τους ή αρνούνται να συμμορφωθούν με δικαστικές αποφάσεις. Αντί να καταργηθεί τελείως ο θεσμός της προσωπικής κράτησης παραμένει δυστυχώς σε ισχύ και μετατρέπει τον άνθρωπο από υποκείμενο δικαίου σε αντικείμενο δικαίου. Μετατρέπει τον άνθρωπο και την ελευθερία του σε μέσο επίτευξης ενός σκοπού και με αυτόν τον τρόπο παραβιάζει κατάφορα το άρθρο 2 του Συντάγματος.

– Ο θάνατος των προσωπικών δικηγορικών γραφείων.  Για ποιο λόγο να απευθυνθείς σε έναν δικηγόρο επαρχίας όταν δεν θα υπάρχει προφορική διαδικασία, εξέταση μάρτυρα, αναβολή και ουδεμία επαφή δικηγόρου-δικαστή; Όλα θα γίνονται με δικόγραφα φασόν, φτηνότερα, από δικηγόρους (;) που θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους δια μέσου μεγάλων δικηγορικών εταιρειών.

Ως αντίδραση στις παραπάνω ρυθμίσεις του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της Ελλάδας είχε αποφασίσει αποχή από τα καθήκοντα των δικηγόρων από 19/11/2014 μέχρι 21/11/2014. Χθες 21/11/2014 η ίδια Ολομέλεια δίνοντας παράταση στην αποχή από 25/11/2014 έως και τις 5/12/2014 αποφάσισε ταυτόχρονα την πραγματοποίηση στις 2 και 3 Δεκεμβρίου πανελλαδικού δημοψηφίσματος στους 63 Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας για την έγκριση ή μη του νομοσχέδιου που επιφέρει ριζικές τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. 

Τελειώνοντας πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε  να επικαλούμαστε κράτος δικαίου χωρίς να κάνουμε τίποτα ουσιαστικό για το πετύχουμε και συγκεκριμένα με τη λογική της μετατόπισης των προβλημάτων και όχι της επίλυσής τους. Δεν φταίει ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ούτε κάποιος άλλος νόμος για τις καθυστερήσεις που σημειώνονται στην απονομή της δικαιοσύνης αλλά και ούτε οι δικηγόροι οι οποίοι καλώς ή κακώς απέχουν – απεργούν. Αντίθετα, τα αίτια της αργοπορίας κατά την απονομή δικαιοσύνης μπορούν να καταταχθούν ως εξής: α) έλλειψη δικαστικών λειτουργών, δικαστικών υπαλλήλων και υποδομών β) η δικομανία των Ελλήνων (η οποία πάντως τα τελευταία χρόνια λόγω της κρίσης και της αύξησης του κόστους πρόσβασης σε δικαιοσύνη έχει περιοριστεί γ) ευθυνόφοβες συμπεριφορές κάποιων δικαστών με αποτέλεσμα οι πολίτες να είναι αναγκασμένοι να προσφεύγουν στην προστασία ενδίκων μέσων και τέλος δ) η πολυνομία και κακονομία της διοίκησης . Για να λυθεί επομένως το πρόβλημα, οι αιτίες του οποίου είναι γνωστές, πρέπει: α) να αυξηθούν οι θέσεις στη σχολή δικαστών για δικαστές, εισαγγελείς και ειρηνοδίκες – το ίδιο και για δικαστικούς υπαλλήλους, κλητήρες, οι οποίοι πολλές φορές υπερβαίνουν το ωράριό τους για να εξυπηρετήσουν δικηγόρους και πολίτες, β) να αυξηθούν τα κονδύλια του προϋπολογισμού που προβλέπονται για ανάπτυξη υποδομών των δικαστικών μεγάρων γ) να επιλέξουν οι πολίτες εναλλακτικούς τρόπους / μεθόδους επίλυσης διαφορών (όπως είναι η διαμεσολάβηση) οι  οποίες αν χρησιμοποιηθούν μαζικά προσφέρουν τη δυνατότητα δραστικής μείωσης του όγκου των διαφορών που υποβάλλονται προς δικαστική επίλυση – πρέπει όμως να μπορούν να είναι φορείς των νέων  αυτών μεθόδων επίλυσης διαφορών οι δικηγόροι χωρίς να απαιτείται να πληρώνουν παράβολα, δίδακτρα, εξέταστρα και άλλα χαράτσια όπως εν προκειμένου συμβαίνει με τον θεσμό της διαμεσολάβησης. Σε κάθε περίπτωση όλα αυτά πρέπει να γίνουν χωρίς να καταργείται στην ουσία η δίκη.  δ) κωδικοποίηση της νομοθεσίας για να εκλείψει η ασάφεια, η κακονομία και η πολυνομία – π.χ. σε υποθέσεις εργατικού δικαίου ασκούνται συνήθως ένδικα μέσα (έφεση ή αναίρεση) λόγω των αντικρουόμενων διατάξεων και τέλος ε) πιλοτικές δίκες και σε αστικές/ εμπορικές υποθέσεις –   σήμερα π.χ. προσδιορίζεται δικάσιμος από Ειρηνοδικεία της πρωτεύουσας για υποθέσεις υπερχρεωμένων νοικοκυριών για 2025-2030 η πλειοψηφία των οποίων είναι πανομοιότυπες (π.χ. μηδενικές καταβολές – χρόνια άνεργοι αιτούντες με προβλήματα υγείας κτλπ).

πηγή curia.gr

ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ- ΝΟΜΟΣ ΚΑΤΣΕΛΗ (Ν.3869/2010)

Ο ν. 3869/2010, γνωστός και ως “νόμος Κατσελη”, παρέχει τα εργαλεία προκειμένου να ρυθμιστούν οι οφειλές φυσικών προσώπων με μόνιμη αδυναμία πληρωμής προς πιστωτικα ιδρύματα και όχι μόνο με όρους ιδιαίτερα ευνοϊκούς.


Δείτε παρακάτω μία σύντομη επισκόπηση του ν. 3869/2010 για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά(Νόμος Κατσέλη)


O Νόμος 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, όπως τροποποιήθηκε από τους ν. 3996/2011 και ν. 4019/2011, έχει ήδη εφαρμοστεί για χιλιάδες δανειολήπτες σε όλη την Ελλάδα, για τους οποίους τα Ειρηνοδικεία εφαρμόζοντας τις διατάξεις του, προέβησαν στην έκδοση εξαιρετικά ευνοϊκών αποφάσεων για την ρύθμιση των οφειλών τους ή ακόμα και την απαλλαγή τους για μέρος από αυτές.

1. Ποιος μπορεί να ενταχθεί στις ευεργετικές διατάξεις του ν. 3869/2010;
Κάθε φυσικό πρόσωπο, ιδιώτης ή επαγγελματίας αρκεί να μην είναι έμπορος. Όσοι έχουν την εμπορική ιδιότητα υπάγονται αποκλειστικά στις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα και όχι σε αυτές του ν. 3869/2010.Το πρόσωπο που υπάγεται στη διαδικασία πρέπει να έχει μόνιμη αδυναμία πληρωμής των οφειλών του, στην οποία να έχει περιέλθει χωρίς δόλο.

2. Πότε κάποιος είναι έμπορος;
Έμπορος είναι κάποιος που κατά σύνηθες επάγγελμα ασκεί εμπορικές πράξεις και έχει την εμπορία σαν κύριο επάγγελμα. Έμποροι δεν είναι όσοι ασκούν μικροεμπορία (π.χ. ψιλικατζής, οδηγός ταξί, ηλεκτρολόγος, υδραυλικός, κτηνοτρόφος, δασοκόμος, ψαράς κ.λπ.) γιατί η εργασία τους στηρίζεται περισσότερο στην σωματική τους καταπόνηση και την άσκηση χειρωνακτικής εργασίας παρά στην εμπορία.  Έμπορος είναι και ο ομόρρυθμος εταίρος εμπορικής Ο.Ε. ή Ε.Ε., όχι όμως και όποιος κατέχει μερίδιο σε ΕΠΕ ή  μετοχές σε Α.Ε. (πλην του μεγαλομετόχου της). Πάντως, ορθό είναι η κατοχή ή όχι εμπορικής ιδιότητας να κρίνεται περιπτωσιολογικά.


3. Πόσες φορές μπορεί κάποιος να υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3869/2010;
Η ρύθμιση του ν. 3869/2010 είναι προσωποπαγής και το κάθε πρόσωπο μπορεί να υπαχθεί στη ρύθμιση μόνο μία φορά στη ζωή του.

4. Ποιες οφειλές υπάγονται στις διατάξεις του ν. 3869/2010;
Στις διατάξεις του ν. 3869/2010 υπάγονται όλες οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, όχι μόνο οι οφειλές προς πιστωτικά ιδρύματα ( τράπεζες ). Εξαιρούνται οι οφειλές που έχουν αναληφθεί ένα έτος πριν την υποβολή της αίτησης στη Ειρηνοδικείο, καθώς και οι οφειλές που προέκυψαν από αδικοπραξία που τελέστηκε με δόλο, διοικητικά πρόστιμα, χρηματικές ποινές, φόρους και τέλη προς το Δημόσιο και του Ο.Τ.Α., τέλη προς ΝΠΔΔ και εισφορές προς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης και ασφαλιστικά ταμεία.

5. Ποια είναι τα στάδια της διαδικασίας υπαγωγής στον ν. 3869/2010 πριν την υποβολή της αίτησης στο Ειρηνοδικείο;
α) Συγκέντρωση οφειλών από τους πιστωτές: Κατόπιν αιτήσεως των οφειλετών, οι πιστωτές υποχρεούνται να τους παρέχουν αναλυτική κατάσταση των προς αυτούς οφειλών τους κατά κεφάλαιο, τόκους, έξοδα και τρέχον επιτόκιο μέσε σε 10 εργάσιμες ημέρες.
Ο Εξωδικαστικός Συμβιβασμός έχει πλέον καταργηθεί μετά την θέση σε ισχύ του ν. 4161/2013.

6. Ποιο είναι το αρμόδιο Δικαστήριο για την εκδίκαση της αίτησης;
Αρμόδιο είναι το Ειρηνοδικείο της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του οφειλέτη που δικάζει με τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (ανακριτικό σύστημα).

7. Τι πρέπει να περιέχει η αίτηση που κατατίθεται ενώπιον του Ειρηνοδικείου;
Η αίτηση που κατατίθεται ενώπιον του Ειρηνοδικείου πρέπει να περιέχει: α) κατάσταση της περιουσίας του οφειλέτη, β) κατάσταση των κάθε είδους εισοδημάτων του οφειλέτη και της συζύγου του, γ) αναλυτική κατάσταση πιστωτών και απαιτήσεων κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και δ) σχέδιο διευθέτησης οφειλών που να λαμβάνει με εύλογο τρόπο και συσχέτιση τα συμφέροντα των πιστωτών και την περιουσία, τα εισοδήματα και την οικογενειακή κατάσταση του οφειλέτη.
 Το σχέδιο διευθέτησης των οφειλών πρέπει να είναι εύλογο και να μπορεί να εξυπηρετηθεί από τον οφειλέτη χωρίς να θυσιάζεται όμως η αξιοπρεπής του διαβίωση.
Με την κατάθεση της αίτησης στο Ειρηνοδικείο, ορίζεται και δικάσιμος συζήτησής της και ημερομηνία επικύρωσης του ενδεχόμενου προδικαστικού συμβιβασμού ή, σε περίπτωση μη επίτευξής του, ημερομηνία έκδοσης προσωρινής διαταγής που αναστέλλει τα καταδιωκτικά μέτρα σε βάρος του οφειλέτη και της περιουσίας του και απαγορεύει την νομική ή πραγματική μεταβολή της μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αίτησης. Παράλληλα, καθορίζεται και το ποσό που θα καλείται ο οφειλέτης να καταβάλλει στους πιστωτές του για το ως άνω διάστημα. Είναι δυνατό να ορίζονται και μηδενικές καταβολές.
Από την κατάθεση της αίτησης μέχρι και ημερομηνία επικύρωσης του ενδεχόμενου προδικαστικού συμβιβασμού ή, σε περίπτωση μη επίτευξής του, ημερομηνία έκδοσης προσωρινής διαταγής αναστέλλονται αυτοδίκαια τα καταδιωκτικά μέτρα σε βάρος του οφειλέτη και της περιουσίας του.
Μέσα σε ένα πέντε (5) ημέρες από την κατάθεση της αίτησης πρέπει επίσης να κατατεθεί στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου  υπεύθυνη δήλωση για την ορθότητα και πληρότητα των ως άνω καταστάσεων (α) κατάσταση της περιουσίας του οφειλέτη, β) κατάσταση των κάθε είδους εισοδημάτων του οφειλέτη και της συζύγου του, γ) αναλυτική κατάσταση πιστωτών και απαιτήσεων κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα) που περιλαμβάνονται στην αίτηση και για τυχόν μεταβιβάσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων στις οποίες ο οφειλέτης έχει προβεί κατά την τελευταία τριετία πριν την υποβολή της αίτησης, καθώς και όλα τα έγγραφα που έχει στη διάθεσή του μέχρι εκείνη τη στιγμή, χωρίς ποινή απαραδέκτου σε περίπτωση μη κατάθεσής τους.

8. Τι γίνεται μετά την κατάθεση της αίτησης;
Μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από την κατάθεσή της, η αίτηση πρέπει να επιδοθεί στους πιστωτές με πρόσκληση να υποβάλλουν τις απόψεις τους επ’ αυτής και να δηλώσουν αν συμφωνούν με το σχέδιο διευθέτησης οφειλών που προτείνει ο οφειλέτης Ο πιστωτής λαμβάνοντας γνώση του φακέλου του οφειλέτη και είναι δυνατό να προτείνει εγγράφως απόψεις.Η αίτηση πρέπει επίσης να επιδίδεται και στους εγγυητές, αν υπάρχουν.

9. Τι συμβαίνει με τα καταδιωκτικά μέτρα;
Ο οφειλέτης έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση αναστολής των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, καθώς η κατάθεση της αίτησης δεν επιφέρει αυτοδικαίως την αναστολή τους.
Επίσης, έχει τη δυνατότητα να έχει σχετικό αίτημα χορήγησης προσωρινής διαταγής στο δικόγραφο της αίτησής του.

10. Τι συμβαίνει με τους τόκους;
Με την κοινοποίηση της αίτησης, οι απαιτήσεις παύουν να είναι τοκοφόρες και υπολογίζονται με την αξία που έχουν κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης. Εξαιρούνται οι απαιτήσεις που είναι εξασφαλισμένες με ειδικό προνόμιο ή εμπράγματη ασφάλεια, που συνεχίζουν να εκτοκίζονται μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αιτήσεως με επιτόκιο ενήμερης οφειλής.

11. Τι περιλαμβάνει η διαδικασία του προδικαστικού συμβιβασμού;
Ο οφειλέτης, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις των πιστωτών, μπορεί να προβεί σε τροποποίηση επί του σχεδίου διευθέτησης των οφειλών του, προκειμένου να επέλθει ο προδικαστικός συμβιβασμός. Συμβιβασμός μπορεί να γίνει και σε κάθε στάδιο της διαδικασίας.

12. Τι συμβαίνει αν στο σχέδιο διευθέτησης οφειλών δεν ενταχθεί απαίτηση ανέγγυου πιστωτή και αυτός δεν λάβει εγγράφως θέση επ’ αυτού εντός δύο μηνών από την κατάθεση της αίτησης;
Σε αυτή την περίπτωση, η απαίτησή του αυτή αποσβέννυται. Σε κάθε περίπτωση, ο δικαστής μπορεί και αυτεπαγγέλτως να τον εντάξει στην ρύθμιση.

13. Τι συμβαίνει αν επέλθει ο προδικαστικός συμβιβασμός;
Ο Δικαστής επικυρώνει το σχέδιο διευθέτησης κατά την ημερομηνία της επικύρωσης σε περίπτωση που συγκατατίθενται στο σχέδιο πιστωτές με απαιτήσεις πάνω από το μισό του συνολικού ύψους των οφειλών του αιτούντος οφειλέτη, στους οποίους πρέπει να περιλαμβάνονται όλοι οι εμπραγμάτως εξασφαλισμένοι πιστωτές και οι πιστωτές που κατέχουν το ήμισυ τουλάχιστον των τυχόν εργατικών απαιτήσεων.
Στην περίπτωση αυτή ο Δικαστής υποκαθιστά την έλλειψη συγκατάθεσης όσων πιστωτών καταχρηστικά αντιτίθενται στον δικαστικό συμβιβασμό. Ωστόσο, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την έλλειψη συγκατάθεσης πιστωτή που δεν ικανοποιείται σε ανάλογο βαθμό με τους άλλους πιστωτές ή που αποδείξει ότι περιέρχεται σε δυσμενέστερη οικονομικά θέση από αυτή που θα περιερχόταν αν συνεχιζόταν η διαδικασία απαλλαγής του οφειλέτη ή αμφισβητείται απαίτηση από τον οφειλέτη ή οποιονδήποτε πιστωτή.

14. Τι συμβαίνει αν αποτύχει και η προσπάθεια προδικαστικού συμβιβασμού;
 Στην περίπτωση αυτή, αν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν επαρκούν, ο Δικαστής λαμβάνοντας υπόψη τα εισοδήματα του οφειλέτη και τη δυνατότητα συνεισφοράς της συζύγου του και σταθμίζοντας τις βιοτικές ανάγκες του ίδιου και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς του κατά τρόπο ώστε να μην θίγεται η αξιοπρεπής τους διαβίωση, ρυθμίζει τις οφειλές του με μηνιαίες καταβολές για τέσσερα χρόνια ποσού που καταβάλλεται σύμμετρα προς όλους τους πιστωτές του. Δηλαδή, το μηνιαίο ποσό που ορίζει το δικαστήριο ότι ο οφειλέτης μπορεί να εισφέρει για την κάλυψη των απαιτήσεων των πιστωτών του μοιράζεται στους πιστωτές αναλογικά με βάση το ύψος της απαίτησής τους.

15. Πότε επέρχεται η απαλλαγή του οφειλέτη από το υπόλοιπο των οφειλών του;
Η απαλλαγή του οφειλέτη από το υπόλοιπο των οφειλών του επέρχεται αν εκπληρώσει την ως άνω τετραετή ρύθμιση και μόνο όταν αυτή ολοκληρωθεί.
Αν ο οφειλέτης καθυστερήσει για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του από την ρύθμιση ή αν δυστροπεί επανειλημμένα, εκπίπτει από αυτήν και οι απαιτήσεις επανέρχονται στο ύψος που έχουν πριν την υποβολή της αίτησης στο Ειρηνοδικείο.

16. Τι συμβαίνει με εξαιρετικές περιπτώσεις οφειλετών;
Σε περιπτώσεις οφειλετών με χρόνια ανεργία ή σοβαρά προβλήματα υγείας ή άλλες περιπτώσεις που ο οφειλέτης λαμβάνει πολύ χαμηλό εισόδημα που δεν επαρκεί ούτε για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του και αν δεν συντρέχει υπαιτιότητά του, το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περίοδο χάριτος με πολύ χαμηλές ή και μηδενικές καταβολές και να εξετάσει εκ νέου την αίτηση του οφειλέτη μετά από τουλάχιστον πέντε μήνες.

17. Τι γίνεται με τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη;
Αν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία στο όνομα του οφειλέτη, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τον ορισμό εκκαθαριστή για την ρευστοποίησή τους και την ικανοποίηση των δανειστών.

18. Μπορεί να εξαιρεθεί από την ρευστοποίηση η κύρια κατοικία του οφειλέτη;
 Ναι. Ο οφειλέτης μπορεί με αίτημά του να ζητήσει την διάσωση της κύριας κατοικίας του από την ρευστοποίηση αν η αξία της δεν ξεπερνά το όριο του αφορολογήτου προσαυξημένο κατά 50%.
 Στην περίπτωση αυτή ορίζονται καταβολές μέχρι του ποσού που αντιστοιχεί στο 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου και για χρονικό διάστημα ανάλογο με τη σχετική σύμβαση και σε κάθε περίπτωση μέχρι 20 έτη  με επιτόκιο είτε μέχρι αυτό της ενήμερης οφειλής είτε μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο που ίσχυε σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων της Κύριας Αναχρηματοδότησης της ΕΚΤ (κυμαινόμενο επιτόκιο) ή σε περίπτωση ορισμού σταθερού επιτοκίου που είναι και η πλέον ευχερής λύση για τον υπολογισμό της δόσης που θα κληθεί ο οφειλέτης να καταβάλλει, το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου για ανάλογη της ρύθμισης περίοδο όπως προκύπτει από το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδας και χωρίς ανατοκισμό.
Στην περίπτωση αυτή οι απαιτήσεις πιστωτών με εμπράγματη ασφάλεια (προσημείωση υποθήκης ή υποθήκη) ικανοποιούνται προνομιακά.

19. Τι συμβαίνει αν κάποιος έχει ιδανικό μερίδιο ή μόνο την ψιλή κυριότητα ή επικαρπία στην κύρια κατοικία του;
Και σε αυτές τις περιπτώσεις ισχύει  η προστασία της κύριας κατοικίας του, σύμφωνα με το ν. 3996/2011 που διευκρίνισε ως προς το σημείο αυτό τον ν. 3869/2010.

20. Τι συμβαίνει σε περίπτωση ύπαρξης εγγυητή;
Η ρύθμιση του ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα είναι προσωποπαγής και αφορά μόνο στον αιτούντα οφειλέτη. Αν σε κάποια από τις υποχρεώσεις του υπάρχει εγγυητής, η τυχόν ρύθμιση των υποχρεώσεων του οφειλέτη δεν επηρεάζει τη σχέση μεταξύ πιστωτών και εγγυητή.
            Στην περίπτωση αυτή ο εγγυητής θα πρέπει, αν θεμελιώνει τις προϋποθέσεις του Νόμου, να κάνει δική του αίτηση υπαγωγής σε αυτόν, περιλαμβάνοντας και τις οφειλές για τις οποίες ενέχεται ως εγγυητής.
            Όταν κάποιος καταφεύγει στις διατάξεις του ως άνω νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και ενέχεται σε κάποια οφειλή ως εγγυητής, καλό είναι να την περιλάβει στο σχέδιο διευθέτησης των οφειλών του ώστε να περιληφθεί στη ρύθμιση σε περίπτωση που κληθεί σε καταβολές.

21. Τι συμβαίνει με την απόφαση που  εκδίδει το Ειρηνοδικείο;
Η απόφαση που ρυθμίζει τις οφειλές του αιτούντος είναι άμεσα εκτελεστή, ακόμα και αν οι πιστωτές κάνουν έφεση ή αναίρεση, όπως έχουν δικαίωμα.

22. Τι συμβαίνει αν ο οφειλέτης δεν δηλώσει ειλικρινώς τα περιουσιακά του στοιχεία και τα εισοδήματά του στην ως άνω διαδικασία;
Σε αυτή την περίπτωση και με την επιφύλαξη τυχόν ποινικής ευθύνης η αίτησή του απορρίπτεται και δεν μπορεί να επανέλθει αν δεν περάσουν δύο έτη.

23. Για πόσο χρόνο επιτρέπεται να τηρούνται τα δεδομένα οικονομικής συμπεριφοράς του οφειλέτη από τους πιστωτές μετά την επέλευση της απαλλαγής του;
Για τρία έτη το πολύ.

Δικαστικό Μέγαρο Βόλου

Η ανέγερση του σημερινού Δικαστικού Μεγάρου ξεκίνησε το 1910 με δαπάνες του Ιδρύματος Ανδρέα Συγγρού. Οι ρυθμοί αποπεράτωσης του κτηρίου ήταν εξαιρετικά αργοί με αποτέλεσμα το 1923 να έχουν κατασκευαστεί μόνο οι εξωτερικές και εσωτερικές τοιχοποιίες, η επικάλυψη του κτηρίου με πλάκα και η περίφραξη του οικοπέδου. Τελικά τα δικαστήρια Βόλου λειτούργησαν στο χώρο αυτό το 1929. Χαρακτηριστικό του κτηρίου ήταν τα ξυλόγλυπτα έπιπλα των γραφείων και των αιθουσών που είχαν κατασκευαστεί από τον καλύτερο επιπλοποιό του Βόλου της εποχής εκείνης, τον Μαρνελόπουλο.